مذاکرات در تهران و مسکو، انتخابات در اسرائیل

0:01 سلام چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵ ۲۸ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی در یک هفته گذشته حوادث مختلفی اتفاق افتاده که برای مرور اون‌ها باید قدری هم به عقب‌تر برگردیم. در اواخر ماه سپتامبر که آقای پزشکی و آقای عراقچی و هیئت همراهشون اومدن نیویورک یک پیشنهادی رو برای امریکا آوردن که معروف شد به طرح هفت ماده‌ای و به نظر هم می‌رسید در تهران روی این هفت ماده یا بهتره بگیم هفت پیشی که برای

Hello. It is Wednesday, 6 Aban 1405, October 28, 2026. Various events have taken place over the past week, and to review them we need to go back a little further. In late September, when Mr. Pezeshkian, Mr. Araghchi and their delegation came to New York, they brought a proposal for America that became known as the seven-point plan. It also seemed that in Tehran there was a consensus on these seven points, or rather the seven preconditions that

0:54 مذاکره ایران گذاشته بود اجماع بود و از تندرو تا میانه رو از چپ تا راست همه خلاصه پشتیبان این بودند و این رو به امریکا دادن در نیویورک آقای عراقچی هم در دو سه مصاحبه اون رو توضیح داد بخشهایشو البته که چیزایی که مطرحم شده این است که امریکا اول آتش شپست در همه جبهه‌ها مثلاً نه فقط ایران بلکه لبنان و این‌ها رو هم تضمین بکنه محاصره دریایی رو برداره اجازه بده ایران نفت بفروشه و از پولای بلوکه شده هم ۲۴ میلیارد دلار دستکم ۱۲

Iran had set for negotiations. From hardliners to moderates, from left to right, everyone was, in short, behind it. They gave this to America in New York, and Mr. Araghchi explained parts of it in two or three interviews. What was put forward was that America would first guarantee a ceasefire on all fronts, meaning not only Iran but also Lebanon and so on; lift the naval blockade; allow Iran to sell oil; and, of the blocked funds, release $24 billion, or at least $12

1:45 میلیارد دلار رو آزاد کنه طی ۶ روز که آقای عراقچی توضیح میداد و در روز هفتم ایران هم تنگه هرمز رو کاملاً به اصطلاح فشارشو از روی تنگه برمی‌داره و میاد سر میزه مذاکره میشه. این طرح که به دست امریکایی‌ها رسید شاید چندین روز طول کشید تا اون‌ها جواب بدن و اونچه که شنیده شد این بود که خلاصه جواب امریکایی‌ها هم این بود که نه نمیشه ما همه اهرم‌های فشار و یا کارت‌هایی که دستمون هست رو بدیم دست شما بعد تازه شما بیای سر میز بشینی اونوقت دیگه کارتی نداریم در واقع بنابراین

billion, within six days, as Mr. Araghchi explained. On the seventh day Iran would completely lift its pressure on the Strait of Hormuz and come to the negotiating table. Once this plan reached the Americans, it took perhaps several days for them to respond, and what was heard was that, in short, the Americans' answer was: no, we can't hand over all our levers of pressure, all the cards we hold, to you, and only then have you come and sit at the table; then we would have no cards left. Therefore,

2:35 قدم به قدم جلو میریم به ازای پیشرفت مذاکرات هر قدمی که جلو رفتیم بعضی از این‌ها ممکنه طی معامله که چی بدیم و چی بگیریم برداشته بشیم این پیشنهاد امریکایی‌ها به ایران هم که اومد در حدی هم بود که قبلاً هم عرض کردم خلاصهشم این بود که امریکاییا گفته بودن خلاصه همینه که هست یا می‌پذیرید یا معامله بی‌معامله. ایران یه چند روزی باز بررسی کردن و شاید یه ۱۰ روزی طول کشید که گفتن ما داریم بررسی می‌کنیم، کار می‌کنیم و غیره تا اینکه نهایتاً چهارشنبه گذشته ۲۹ مهر ماه خبری بیرون

we'll move forward step by step: as the negotiations progress, with each step forward, some of these measures may be lifted, depending on the deal, what we give and what we get. That American proposal, which came to Iran, was as I have described before. The gist of it was that the Americans had said, in short, this is what it is: either you accept it, or there's no deal. Iran again reviewed it for a few days, and it took perhaps about ten days, during which they said, we're reviewing it, we're working on it, and so on. Finally, last Wednesday, 29 Mehr, news came out

3:27 اومد که آقای قالی باف دیدار مجتبی خامنه‌ای رفته که من در همین برنامه‌ها گزارش اون رو عرض کردم. ظاهراً در این دیدار آقای غالیباف به آقای مجتبی خامنه‌ای گفته بود که دیگه امریکایی‌ها از این عقب‌تر نمیرن و خلاصه این وضعیت نه جنگ نه صلح هم به صلاح کشور نیست به خصوص اینکه بعد از انتخابات اسرائیل و امریکا ممکنه جنگ دوباره با شدت حتی بیشتری درگیر بشه و خواستدار این شده بود که او دخالت کنه و بپذیرن که بیان و موردی به اصطلاح همین مذاکره رو شروع کنن بدون این پیشرطا با یک

that Mr. Ghalibaf had gone to see Mojtaba Khamenei, which I reported in these same programs. Apparently, in this meeting Mr. Ghalibaf told Mr. Mojtaba Khamenei that the Americans would not back down any further, and that, in short, this "no war, no peace" situation is not in the country's interest either, especially since after the elections in Israel and America the war may flare up again with even greater intensity. He had asked him to intervene and to agree that they would come and begin these negotiations without these preconditions, with one

4:19 شرط ساده‌ای که امریکا مقداری مثلاً در پاره زمینه‌ها محاصره دریایی رو شل کنه ایران هم از فشارش روی تنگه هرمز کم بکنه این پیشنهاد رو ظاهراً آقای مجتبی خامنه هم رضایت میده و یکی دو روز بعد از این دیدیم که عنوان شد که ایران از طریق پاکستان قطر از طریق میانجی‌ها پیشنهاد به امریکا داده و باز هم شنیده شد که امریکایی‌ها گفتن بسیار خوب از اینجا خب بوی مذاکره و صلح میومد در نتیجه تحرکات دیپلماتیک شروع شد سرعت گرفت و اوجش شاید بشه گفت از یک طرف

simple condition: that America would, for example, loosen the naval blockade somewhat in certain areas, and Iran would reduce its pressure on the Strait of Hormuz. Apparently Mr. Mojtaba Khamenei also consented to this proposal, and a day or two later we saw it announced that Iran had made a proposal to America through Pakistan and Qatar, through the mediators. Again it was heard that the Americans said, very well. From that point there was a scent of negotiations and peace, and as a result diplomatic activity began and picked up speed. Its peak, one might say, was on the one hand

5:12 پریروز دوشنبه چهار آبان هیئت به اصطلاح اعضای پیمان مکه به تهران آمدند که شامل آقای آسم منیر رئیس ستاد ارتش پاکستان آقای خالد بن سلمان برادر محمد بن سلمان و وزیر دفاع عربستان و ابراهیم کالین رئیس سازمان امنیت روسیه ترکیه بود این به هر حال موضوعیست که

the day before yesterday, Monday, 4 Aban, when the delegation of the members of the so-called Mecca Pact came to Tehran, consisting of Mr. Asim Munir, the chief of staff of the Pakistani army; Mr. Khalid bin Salman, the brother of Mohammed bin Salman and Saudi Arabia's defense minister; and Ibrahim Kalin, the head of Turkey's intelligence organization. In any case, this is a matter in which

6:00 اومدن این سه تا بهخصوص وزیر دفاع عربستان که خب خاندان سلطنتی هم هست و اگر پادشاه بمیره و آقای محمد بن سلمان شاه بشه احتمالاً او ولیعهد بعدی خواهد بود با اهمیت تلقی شد و در دیدار که داشتن هم در طرف مقابل آقای پزشکی و آقای محسن رضایی با هم نشستن شاید به نشونه اینکه بین تندرو و کندروی کشور میان رو و تندرو اختلافی نیست یا شایدم اینکه به همدیگه اعتماد ندارن بیرون نمی‌تونستن حرفاشون رو یکی بکنند و از اینجا در واقع

the arrival of these three, especially the Saudi defense minister, who is of course a member of the royal family and will probably be the next crown prince if the king dies and Mr. Mohammed bin Salman becomes king, was considered significant. In the meeting they held, on the other side Mr. Pezeshkian and Mr. Mohsen Rezaei sat together, perhaps as a sign that there is no disagreement between the country's hardliners and moderates, or perhaps because they don't trust each other and couldn't coordinate what they would say outside. And from here, in fact,

6:52 یک مسئله جدی به اصطلاح مطرح شد ولی قبل از اون یعنی دوشنبه قبلش ۲۷ مهر ماه آقای لارف هم برای یک روز به ایران اومد. روسا از این جهت اهمیت دارن که بیشترین نفوذو روی جمهوری اسلامی دارن هم در سپاه هم در ارتش هم در دستگاه‌های اطلاعاتی ایران هم در به نوعی بیت رهبری و بسیاری پروژه‌ها مثل پروژه هسته‌ای و غیره و غیره روسها هم اگر بیان و چیزی رو به طور جد بگن جمهوری اسلامی بسیار جدی باید برداشت کنه و گاهی حتی

a serious issue was raised. But before that, on the previous Monday, 27 Mehr, Mr. Lavrov also came to Iran for one day. The Russians matter because they have the greatest influence over the Islamic Republic: in the IRGC, in the army, in Iran's intelligence agencies, in a sense in the Supreme Leader's office, and in many projects such as the nuclear program, and so on and so forth. If the Russians come and say something seriously, the Islamic Republic has to take it very seriously, and sometimes it even

7:45 چاره‌ای جز پذیرش نداره. گفته میشه آقای لارف که به ایران اومد در واقع قبل از اون تلفنی صحبتی که آقای پوتین با آقای ترامپ داشته موضوعی که در خبرها هم منعکس شد که این تلفن طولانی بین این دو رئیس جمهور بوده روسها در واقع بر سر فشار امریکا روی اوکراین قول دادن که از این طرف روی ایران فشار بیارن برای معامله اینه که روسا از عملیات تهاجمی اوکراین و تکنولوژی‌هایی که خودشون درست

has no choice but to accept. It is said that Mr. Lavrov's coming to Iran actually followed a phone conversation Mr. Putin had with Mr. Trump, something that was also reflected in the news, that this was a long call between the two presidents. The Russians, in effect, in exchange for American pressure on Ukraine, promised to pressure Iran from their side. The deal is that the Russians, regarding Ukraine's offensive operations and the technologies they have developed themselves,

8:38 کردن پهبادهایی که دوربرد هستند و سرعت‌های مناسب دارن و به این ترتیب اوکراین تونسته که شاید ۲۰۰۰ کیلومتر اونورتر به پالایشگاه‌های روسی حمله بکنه و امان روسیه رو بریده. موضوعی که حتی در دوره آقای بایدن سلاح تهاجمی بالای ۲۰۰ کیلومتر، ۳۰۰ کیلومتر برد به اوکراین نمی‌دادن و حالا خودشون ساختن. بنابراین روسا خواستار اینن که امریکا فشاری بیاره که این فشار هم در یکی دو روز گذشته مطرح شد. یعنی آقای ایلان ماسک اومد و مطرح کرد که سرعت استارلینک رو که همون اول جنگ ۲۰ هزار

long-range drones with suitable speeds, with which Ukraine has been able to strike Russian refineries perhaps 2,000 kilometers away and has worn Russia down. Even under Mr. Biden they would not give Ukraine offensive weapons with a range above 200 or 300 kilometers, and now they have built them themselves. So the Russians want America to apply pressure, and this pressure was also raised in the past day or two. That is, Mr. Elon Musk came out and said that the speed of the Starlink, the 20,000

9:27 استارلینک به اوکراین داده بودن چند سال پیش و بعداًهم احتمالاً افزایش پیدا کرده سرعت اون رو آوردن پایین علتشم خیلی روشن آقای ایلان ماسک گفت که این است که باهاش سلاح تهاجمی استفاده میشد ما سرعتشو آوردیم پایین در در واقع به نظر می‌رسه اون چیزی رو که روسا می‌خواستن امریکاییا برآورده کردن و حالا نوبت روساست که این کار رو در مورد ایران بکنن گفته میشه که آقای لاوف چیزی که گفته این است که روسیه حاضره میانجی باشه و صلح بشه کارا به سامانی برسه و حاضره که معزل مذاکرات هسته‌ای رو که ۴۰۰ کیلو

Starlink terminals that were given to Ukraine at the very start of the war a few years ago, and probably increased later, had been reduced. The reason is very clear: Mr. Elon Musk said it was because they were being used with offensive weapons, so we reduced the speed. In fact, it seems that the Americans delivered what the Russians wanted, and now it is the Russians' turn to do the same regarding Iran. It is said that what Mr. Lavrov said is that Russia is prepared to mediate so that there is peace and things are settled, and that, regarding the problem in the nuclear negotiations, which is the 400 kilograms

10:17 اورانیوم هست روسیه پا پیش بذاره مثل برجام تبدیلش کنه تغییرش بده حتی از ایران ببره بعد از به اصطلاح رقیقسازیش ۵ کردنش برگردونه اورانیومهای ۶۰صدی رو بکنه ۵درصدی دوباره برگردونه به ایران آقای به هر حال اینها که من میگم مقداریست که در مطبوعات و خبرگزاری‌ها منتشر شده ولی طبیعتاً با قطعیت نمیشه گفت به هر حال آقای پزشکی دیروز پری روز همین دوشنبه بعد از دیدار با سران اصطلاح این پیمان مکه بلافاصله عاظم مسکو شد برای اجلاس کشورهای صادر کننده گاز که در حاشیه

of uranium, Russia is prepared to step forward, as with the JCPOA, to convert it, change it, even take it out of Iran and, after diluting it to 5 percent, bring it back: turn the 60 percent uranium into 5 percent and return it to Iran. In any case, what I am saying is what has been published in the press and by news agencies, but naturally it cannot be stated with certainty. In any case, Mr. Pezeshkian, the day before yesterday, this Monday, immediately after meeting the heads of this so-called Mecca Pact, left for Moscow for the summit of gas-exporting countries, on the sidelines of which

11:12 این دیدار جداگانه‌ای به آقای پوتین داشت شت و همین طور با شیخیم امیر قطر که گفته میشه امروز قطر یک طرح هفت روزه داده با تأکیدی که پوتین هم کرده بر صلح و اینکه اون تفانامه اسلام آباد می‌تونه مبنای خوب مذاکره باشه و به هر حال دیده می‌بینیم که تحرک دیپلماتیک از سمت روسیه هم داره دنبال میشه به هر به حال مجموع این مسائل به امروز ما می‌رسیم که اخبارش البته منتشر شد که دیروز محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی هم که در واقع به جناه جنگطلب و تندرو منصوبه با مجتبی خامنه‌ای

he had a separate meeting with Mr. Putin, and likewise with Sheikh Tamim, the emir of Qatar. It is said that today Qatar has put forward a seven-day plan, with Putin also emphasizing peace and saying that the Islamabad agreement can be a good basis for negotiations. In any case, we see that diplomatic activity is also being pursued from the Russian side. In any case, all these matters bring us to today. News was of course published that yesterday Mohsen Rezaei, secretary of the Supreme National Security Council, who is in fact associated with the warmongering, hardline faction, had a meeting with Mojtaba Khamenei.

12:05 دیدار داشته حالا باز ریزش چی بوده چی نبوده ولی جمله‌ای که از مجتبی خامنه‌ای نقل شده این است که از طریق تحقق شروط مطرح شده از سوی مسئولین کشور با هدف پایان جنگ و این شرایط نه جنگ نه صلح به اصطلاح توصیه شده این نجنگ ن صلح که آقای پزشکی هم یکی دو بار تا حالا به شدت گله کرده از اینکه در این شرایط همه چیز فلجه و هیچ کاری نمیشه کرد باعث شد که از قول آقای خامنه‌ای مجتبی خامنه‌ای که گفته میشه به تیتر یک سری روزنامه‌هایی که در واقع

Again, what the details were or weren't, we don't know, but the sentence quoted from Mojtaba Khamenei is that it was recommended to proceed through fulfilling the conditions set out by the country's officials, with the goal of ending the war and this so-called "no war, no peace" situation. This "no war, no peace," which Mr. Pezeshkian has also bitterly complained about once or twice so far, saying that in these conditions everything is paralyzed and nothing can be done, led to the statement attributed to Mr. Khamenei, Mojtaba Khamenei, appearing in the headlines of a number of newspapers that are, in fact,

12:55 تندرو نیستند اومد که باید به جنگ به نه جنگ نه صلح خاتمه داده بشه انصافاً هم این حالت برای یک کشور و اقتصادش کشنده است و به هر شکل باید مملکت از این بلاتکلیفی بیرون میاد بهخصوص اینکه سایه یک جنگ ویرانگر که زیرساخت‌های کشور رو هم هدف قرار خواهد داد بالای سر کشوری به هر صورت مجموع این حوادث رو که کنار هم می‌گذاریم به نظر می‌رسه اگر اتفاق خاصی نیفته مثل اون سه تا موشکی که هنوز همه میگن نمی‌دونیم کی زده زدن به کشتی‌ها در تنگه هرمز و ۱۴ ماده‌ای اسلام آباد رو در واقع روی هوا بردن که ای بسا این افراد به

not hardline: that the "no war, no peace" situation must be brought to an end. And to be fair, this situation is deadly for a country and its economy, and one way or another the country must get out of this limbo, especially since the shadow of a devastating war, which would also target the country's infrastructure, hangs over the country. In any case, when we put all these events side by side, it seems that if nothing special happens, like those three missiles that everyone still says "we don't know who fired them," which hit ships in the Strait of Hormuz and in effect blew the 14-point Islamabad agreement sky-high, and which may well have been fired by people who were in some way

13:50 نوعی عوامل اسرائیل بوده باشن به نظر می‌رسه که در مسیر و ترک صلح قرار گرفته حالا در این شرایط انتخابات اسرائیل دیروز برگزار شد و تا امشب ساعت ۷ و۴۰ به وقت اسرائیل به نقل از روزنامه جروزلام پست چاپ اسرائیل میشه گفت که نتایج اینگونه است که ائتلاف بلاک آقای نتالیاهو ۵۳ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمان کنست اسرائیلو به دست آورده بلوک مخالف که شعارش تغییر دولت بوده به ریاست آقای آیزن کد گادی آیزنکد ۴۸ کرسی

agents of Israel, it seems that we have been placed on the path toward peace. Now, in these circumstances, Israel's election was held yesterday, and as of 7:40 tonight Israel time, citing the Israeli newspaper the Jerusalem Post, it can be said that the results are as follows: Mr. Netanyahu's coalition bloc has won 53 of the 120 seats in Israel's parliament, the Knesset. The opposition bloc, whose slogan was a change of government, led by Mr. Eisenkot, Gadi Eisenkot, has won 48 seats.

14:40 به دست آورده فهرست مشترک اعراب در واقع به اونم یک بلوک ۱۲ کرسی و حزب ریا رعام که اون هم عربه و به اصطلاح یه مقداری هم بیشتر صنفی صحبت می‌کنه هفت کرسی و در نتیجاً اعراب داخل اسرائیل که شهروند اسرائیل هستن ۱۹ کرسی به دست آوردن البته تا امشب ۸۵ آرا شمارش شده که ممکنه نتیجه نهایی اندکی با این تفاوت بکنه. بنابراین الان توپ از فردا در واقع در زمین آقای هرتزو که رئیس جمهور اسرائیل که تأکیدم کرده که یک جوری باید کار کنیم که

The Joint Arab List, which is also a bloc, won 12 seats, and the Ra'am party, which is also Arab and speaks somewhat more about sectoral issues, won seven seats. As a result, the Arabs inside Israel, who are Israeli citizens, have won 19 seats. Of course, as of tonight 85 percent of the votes have been counted, so the final result may differ slightly from this. So now, from tomorrow, the ball is in the court of Mr. Herzog, the president of Israel, who has emphasized that we must work in such a way that

15:29 دیگه ناچار نباشن. انتخابات تجدید بشه. آقای هرتزوک در واقع ظرف یک هفته باید که با این ائتلاف‌هایی که هستن صحبت کنه ببینه شانس تشکیل دولت تو کدومشون بیشتره مأمور تشکیل دولت بکنه هر کدومو انتخاب کنه که قاعدتاً میشه یا آقای نتانیاهو یا آقای آیزن کد ۲۸ روز وقت داره اون نامزد اول که دولتو تشکیل بده که ۱۴ روز قابل تمدیده یعنی جمعاً ۴۲ روز و اگر نتونه به نامزد دومی آقای حبزک باید مراجعه بکنه که اون دیگه ۲۸ روز وقت داره بدون تمدید و اگر هیچ‌کدوم این‌ها نشه اونوقت انتخابات

they are not forced to hold the election again. Mr. Herzog must, within one week, talk with these existing coalitions to see which of them has the best chance of forming a government, and task whichever one he chooses with forming the government, which normally will be either Mr. Netanyahu or Mr. Eisenkot. That first nominee has 28 days to form the government, extendable by 14 days, meaning 42 days in total. If he cannot, Mr. Herzog must turn to a second nominee, who then has 28 days without extension. And if none of this works out, then the election

16:20 تجدید میشه تا زمانی هم که حالا دولت جدید تشکیل شه یا بره دیگه پای انتخابات جدید دولت آقای نتانیاهو به عنوان یک دولت موقت زمان و امور در دستش خواهد بود. لذا ۲۸ روز آینده یک هفته و بعدم ۲۸ روز بعد از اون دوره‌ایست که باید نگاه کرد که سیاست اسرائیل به کجا خواهد رفت. چرا که اگر آقای نتانیاهو در قدرت بماند ادامه سیاست‌های فعلیست. ولی اگر دولت دیگری تشکیل بشه دستکم آقای آیزنکد اگرچه نسبت به ایران نرم‌تر نخواهند بود ولی یک سری حرف‌هاشون با آقای نتانیوغو تفاوت داره که

will be held again. Until a new government is formed, or things go to a new election, Mr. Netanyahu's government will remain in charge as a caretaker government. Therefore, the coming week and then the 28 days after that are the period in which we must watch where Israel's policy will go. Because if Mr. Netanyahu stays in power, current policies will continue. But if another government is formed, at least Mr. Eisenkot, although he will not be softer toward Iran, differs from Mr. Netanyahu on a number of positions, which

17:10 می‌تونیم بعداً بیشتر به جزئیات اون بپردازیم. به امید پیروزی ایران و

we can go into in more detail later. Hoping for the victory of Iran and…