دیدار قالی‌باف با مجتبی در تونل مترو برای صلح

0:01 سلام چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵ ۲۱ فوریه ۲۲۶ میلادی در خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه و به تبع اون خبرگزاری‌هایی مثل مهر و ایرنا و غیرو امروز اومده بود که آقای قادیباف با مجتبی خامنه‌ای دیدار کرده کرده و حرفای به اصطلاح نرخ شاهعباسی رو زده بودن که در این ملاقات از وضعیت حرکت نمایندگان مجلس وضع معیشت مردم و مسائل جنگ و آمادگی‌های دفاعی و راهبردی و غیره و غیره صحبت شد

Hello. Today is Wednesday, 29 Mehr 1405, October 21, 2026. Today the IRGC-affiliated Tasnim News Agency, followed by agencies like Mehr, IRNA and others, reported that Mr. Ghalibaf had met with Mojtaba Khamenei. They repeated the usual boilerplate: that in this meeting they discussed the activities of the Majlis deputies, people's livelihoods, matters of war, defensive and strategic preparedness, and so on and so forth.

0:53 ولی اونچه که از منابع درونی حکومت به گوش میره قصه اینیست که اولاً ملاقات در یک تونل مترو صورت گرفته جایی که آقای مجتبی خامنه‌ای در پاره‌ای از بخش‌های مترو داخل یک واگن در واقع اونجا میرن به ملاقاتش. موضوعی که در زمان جنگ می‌گفتن هیئت دولت هم همینوری جلسه می‌گذاره در تونل‌های مترو و ثانیاً بحث اصلی آقای قالیباف بر این بوده که باید صلح کنیم و یه خورده پایین یه خورده بالا در واقع

But what is being heard from sources inside the regime is a different story. First, the meeting took place in a metro tunnel, in certain sections of the metro where Mr. Mojtaba Khamenei is inside a railcar, and that is where people go to meet him. During the war it was said that the cabinet also held its meetings this way, in the metro tunnels. Second, Mr. Ghalibaf's main point was that we must make peace, give or take a little, in effect.

1:43 این مذاکرات رو با آمریکا شروع کنیم و مانع جنگ جدیدی بشه خواستار این بوده که مجتبی خامنه‌ای پشتیبانی بکنه از این ردیف از این مسئله و در واقع اون علیصول بنده نظر دیگری داشتم رو کنار بگذاره و تندروها رو دهنه بزنه و بیاره بر سر مذاکرات صلح چرا حالا این ملاقات رو مهمه و گفته میشه که آقایباف با عجله رفته و این رو گفته برای اینکه آقای آسم منیر رئیس ستاد ارتش پاکستان فیلد مارشال آسم منیر که دیروز سهشنبه

He argued that we should start these negotiations with America and prevent a new war. He asked Mojtaba Khamenei to back this line, to set aside that "in principle, I have a different view" stance, to rein in the hardliners and bring them to the peace talks. Why is this meeting important, and why is it said that Mr. Ghalibaf rushed to go and say this? Because Mr. Asim Munir, the Chief of Army Staff of Pakistan, Field Marshal Asim Munir, who came to Tehran yesterday, Tuesday,

2:37 به تهران اومده بود در واقع حاوی پیامی بود که شاید بشه گفت گویت اور لیویت بود در واقع امریکا پیشنهادشون رو روی هفت ماده ایران دادند و حرفشون این است که خلاصه یا اینو می‌پذیرین یا معامله بیمعامله ماجرا این است که آقای عراقچی هم اعلام کرد که در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل ایران پیشنهاد هفت ماده‌ای رو به امریکا داده که طی ۶ روز امریکا انجام بده و در روز ششم در واقع تنگه هرمز باز میشه و از روز هفتم می‌تونن مذاکرات

was in fact carrying a message that could perhaps be described as "take it or leave it." The Americans have given their response to Iran's seven-point proposal, and what they are saying, in short, is: either you accept this, or there is no deal. The story is that Mr. Araghchi also announced that, on the sidelines of the UN General Assembly, Iran gave America a seven-point proposal for America to carry out over six days; on the sixth day the Strait of Hormuz would be opened, and from the seventh day they could begin negotiations

3:26 بر سر اتمی رو شروع کنن. این هفت ماده ایران که رسمی اعلام نشده ولی گفته میشه یک مادهش به اصطلاح پایان جنگ در همه جبهه‌هاست از جمله در لبنان و یکیشم برداشتن محاصره دریاییه همین طور اجازه فروش نفت به ایران هست و آزاد کردن ۲۴ میلیارد دلار پول ایران یا لاقا ۱۲ میلیارد دلارش در فاز اول ظاهراً امریکا روی این یک به اصطلاح کانتر پروپوزال گذاشته و خلاصه حرف امریکایی‌ها هم این است که

on the nuclear issue. Iran's seven points have not been officially announced, but it is said that one of them is an end to the war on all fronts, including in Lebanon; another is the lifting of the naval blockade; likewise, permission for Iran to sell oil, and the release of $24 billion of Iran's money, or at least $12 billion of it, in the first phase. Apparently America has put forward a counterproposal to this, and the gist of what the Americans are saying is that

4:14 این کارتهایی که دست امریکا هست مثل محاصره دریایی یا فشار تحریمی و غیرو قابل برداشتنه ولی اول مذاکرات اتمی شروع میشه به موازات امتیازاتی که ایران می‌دهد این کارت‌ها رو امریکا حاضره بازی کنه و در واقع برداره این تحریما رو یا هر کدوم بنابراین منوت به پیشرفت مذاکرات امریکا کرده و نه به عنوان پیش که اول همه این کارا رو بکنه بعد در واقع بیاد سر میز اتمی بنشیه ظاهراً این حرف حرف آخر بوده و همین طور بحث اینکه داخل اتمی آقای آسم منیر پیوی این

the cards America holds, such as the naval blockade, the pressure of sanctions and so on, can be removed, but first the nuclear talks begin, and in parallel with the concessions Iran makes, America is prepared to play these cards and actually lift these sanctions or whatever else. So America has made it conditional on the progress of the negotiations, not a precondition whereby it first does all these things and then comes and sits at the nuclear table. Apparently this was the final word. Also, regarding the nuclear issue, Mr. Asim Munir carried, as a follow-up to this

5:08 پیشنهادم بوده که به هر صورت هر مذاکره‌ای بشه باید که تکلیف این ۴۰۰ کیلو اورانیوم ۶۰صدی که ایران داره معلوم بشه تا امریکایی‌ها خلاصه خواستار اینن پیشاپیش در مورد مذاک کرات مطرح کردن موضوعی که آقای محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی در دیدار با آسم منیر عنوان کرد که حتی یک کیلو اورانیوم قرار نیست از ایران بیرون بره در همین رابطه گفته میشه که سفر آقای لارف هم حاوی این پیشنهاد بود به تهران سفری که ایشون هم به تهران کرد حاوی این پیشنها

proposal, the point that whatever negotiations take place, the fate of the 400 kilos of 60-percent uranium that Iran has must be settled. The Americans, in short, want this addressed in advance of the negotiations. Mr. Mohsen Rezaei, Secretary of the Supreme National Security Council, said in his meeting with Asim Munir that not even one kilo of uranium is going to leave Iran. In this connection, it is said that Mr. Lavrov's trip to Tehran also carried a proposal; the trip he made to Tehran carried the proposal

5:56 شهاد بود که روسیه حاضره که مثل ماجرای برجام این ۴۰۰ کیلو اورانیوم رو ببره از ایران تبدیلش کنه و با اورانیوم مثلاً ۵صدی و به ایران پس بده. روسیه در واقع مدتیست که عنوان می‌کنه حاضره که بین ایران و آمریکا واسطگی بکنه و واسطه مذاکرات باشه و نقش بازی بکنه. آقای ویتکاف هم که به مسکو سفر کرده و گفته میشه برای مسئله اوکراین و انرژی هستش آقای پوتین رو ملاقات کرده و چیزی که کاخ

that Russia is prepared, as in the JCPOA episode, to take these 400 kilos of uranium out of Iran, convert it, and give it back to Iran as, say, 5-percent uranium. Russia has in fact been saying for some time that it is ready to mediate between Iran and America, to be the intermediary in the negotiations and play a role. Mr. Witkoff, who traveled to Moscow, reportedly regarding the issue of Ukraine and energy, met Mr. Putin, and what the

6:45 کرملین گفته این است که روسیه روابط بر پایه اعتماد و راهبردی با تهران داره گفته میشه آقای ویدکاف خواستار این بوده که روسیه از حمایت تهران دست برداره تا آمریکا هم در مسئله اوکراین به روسیه کمک بکنه. چون این روزها سخت مطرحه که ملاقات بین رهبران چین، روسیه و امریکا صورت بگیره بر سر مسئله اوکراین. موضوعی که مورد اعتراض هم اوکراین هم اتحادیه اروپاست که مذاکره بر سرنوشت اوکراین بدون حضور اوکراین و پشتیبان

Kremlin said is that Russia has relations with Tehran based on trust and strategic partnership. It is said that Mr. Witkoff asked Russia to drop its support for Tehran so that America in turn would help Russia on the Ukraine issue. Because these days there is serious talk of a meeting between the leaders of China, Russia and America over Ukraine. This is something both Ukraine and the European Union object to: that negotiating Ukraine's fate without the presence of Ukraine and its

7:33 اصلیش یعنی اتحادیه اروپا قابل قبول نیست. الان این مطرح شده که آیا روسیه با توجه به اینکه وضع خودشم وضع خرابیست و سخت احتیاج داره تحریما برداشته بشه وضع اقتصادیش بهتر بشه نارضایتی از حتی شورش داخل روسیه بوده بر سر مسئله سوخت و افزایش قیمت‌ها که اوکراین با بهبود توان پهپادیش پارایشگاه‌های روسیه رو در حتی راه‌های دور چند صد و حتی چند هزار کیلومتری هدف قرار میده و روسیه احتیاج داره که این رو به صلح برسونه.

main backer, the European Union, is unacceptable. Now the question being raised is whether Russia, given that its own situation is bad, that it badly needs the sanctions lifted to improve its economy, that there has been discontent and even unrest inside Russia over fuel and rising prices, as Ukraine, with its improved drone capabilities, targets Russian refineries even at great distances of several hundred and even several thousand kilometers, and that Russia needs to bring this to peace,

8:25 اینکه به هر حال آیا این احتیاج روسیه و این وضعیت امریکا و غیروه نهایتاً منجر به یک بدبستانی میشه که سر ایران بیکلاه درش می‌مونه یا نه؟ به نظرم از روی پیغام‌های آقای لاوف و آقای آسم منیر جمع‌بندی بخشی از حکومت ایران که خواستار پایان جنگ و مذاکرات هست یعنی آقای غالیباف و پزشکی و عراقچی و این‌ها این است که یک جوری مسئله رو جوش بدن و نگذارن که دور جدیدی از جنگ شروع بشه به همین دلیل هم به دیدن آقای مجتبی خامنه‌ای رفتن.

whether, in any case, this need of Russia's and this situation of America's and so on will ultimately lead to a give-and-take in which Iran comes out empty-handed or not. In my view, judging from the messages of Mr. Lavrov and Mr. Asim Munir, the conclusion of the part of the Iranian regime that wants an end to the war and negotiations, that is, Mr. Ghalibaf, Pezeshkian, Araghchi and the like, is that they should somehow patch the matter together and not let a new round of war begin. That is why they went to see Mr. Mojtaba Khamenei,

9:14 رهبری که به رهبر مقوا معروفه و از زمانی که اعلام رهبری شده نه کسی او رو دیده نه کسی صداشو شنیده و معلومم نیست که اصلاً در کماس به هوشه دست و پا داره نداره حتی بعضیا میگن منس زنده باشه مرده است اگرچه امثال آقای غالیباف و قبلاً هم آقای پزشکی مدعین که ساعت‌های طولانی با او نشستن و حتی ۷ ساعت با او صحبت کردن و در صحت و سلامت کامله از سوی دیگه اونچه که کارت تهران شاید محسوب بشه شدت گرفتن مسائل در یمن و جنگ یمن و عربستانه مصر که صحبت بود از اینکه اعلام پشتیبانی

a leader known as the "cardboard leader," whom, since he was declared leader, no one has seen and no one has heard his voice, and it is not even clear whether he is in a coma or conscious, whether he has arms and legs or not. Some even say he may not be alive at all, that he is dead, although people like Mr. Ghalibaf, and earlier Mr. Pezeshkian, claim that they have sat with him for long hours, even talked with him for seven hours, and that he is in perfect health. On the other hand, what might perhaps be considered Tehran's card is the escalation of matters in Yemen and the war between Yemen and Saudi Arabia. As for Egypt, there was talk of it announcing support

10:06 از عربستان بکنه و بیاد و در این جنگ به کمک عربستان در مجلسش آقای سی‌سی مطرح کرد ولی خلاصه انتهای اینکه بله تعارفات در رفته به عربستان کمک می‌کنیم اما انتهاش این شد که مصر در این پشتیبانی شامل دخالت مصر در یمن نمیشه یمنی که یک زمانی زمان عبدالناصر بین همین عربستان و مصر درش جنگ نیابتی بود و نهایتاًهم مصر فوراً بیرون رفت چون ادامه اون جنگ نیابتی رو نداشت. اتفاقاً بین همین شمال و جنوب منتها به صورت برعکس بود اون موقع و مصری‌ها از دولت جنوب

for Saudi Arabia and coming to Saudi Arabia's aid in this war. Mr. Sisi raised it in his parliament, but in the end, pleasantries aside, "yes, we will help Saudi Arabia," the upshot was that this support does not include Egyptian intervention in Yemen. Yemen, where at one time, in the era of Abdel Nasser, there was a proxy war between this very Saudi Arabia and Egypt, and ultimately Egypt quickly pulled out because it could not sustain that proxy war. Incidentally, it was between the same North and South, but the other way around back then, and the Egyptians supported the southern government.

10:54 پشتیبانی می‌کردن. علی ای حال بحث این است که ترکیه و پاکستان هم که پیمان دفاعی با عربستان امضا کردن تا اینجای کار گفتن که در اونجا دخالت نمیکنند در یمن به هر حال مسئله یمن و توانایی که هوسی‌های تحت حمایت ایران در بستن بابلندب دارند یا دستکم هم تهدید بندر ینگو عربستان که صادرات نفتش بیش از ۵ و نیم ۶ میلیون بشکه از این بندر انجام می‌شود موضوعیست که به بازار نفتم فشار میاره هر یه درگیری که بین عربستان و یمن میشه و

In any case, the point is that Turkey and Pakistan, which have signed defense pacts with Saudi Arabia, have so far said they will not intervene there, in Yemen. At any rate, the Yemen issue, and the ability of the Iran-backed Houthis to close the Bab el-Mandeb, or at least to threaten Saudi Arabia's port of Yanbu, through which more than five and a half to six million barrels of its oil exports pass, is something that puts pressure on the oil market. With every clash between Saudi Arabia and Yemen,

11:48 این نفت تا بشکه ۱۱۱ دلار هم بالا رفت و روی ۱۰۸ دلار دیروز بسته شد. مسئله این است که عربستان کشور بزرگیست که وسعتش اندکی هم از ایران بزرگتره و دفاع موشکه اونم در مقابل به خصوص موشک‌های بالستیک تقریباً برای عربستان ناممکنه که همه خاکش رو پوشش بده. لذا اینجا در واقع با توانایی موشکی که اوسیا پیدا کردند و توانایی پهپادی عربستان آسیب‌پذیره و این موضوع برای بازار انرژی دنیا و اقتصاد جهانی اهمیت داره تا جایی که امروز آقای مکران رئیس‌جمهور فرانسه بدون اعلام

oil has gone up as high as $111 a barrel, and it closed at $108 yesterday. The issue is that Saudi Arabia is a big country, slightly larger than Iran in area, and missile defense, especially against ballistic missiles, is practically impossible for Saudi Arabia in a way that covers all of its territory. So here, given the missile and drone capabilities the Houthis have acquired, Saudi Arabia is vulnerable, and this matters for the world energy market and the global economy, to the point that today Mr. Macron, the President of France, went to Riyadh without prior

12:38 قبلی به ریاض رفت و با آقای بن سلمان دیدار کرده از سوی دیگه آقای تامباراک سفیر امریکا در ترکیه و نماینده ویژه امریکا در امور سوریه و عراق در نوشته‌ای که برای اجلاس امنیتی قطر فرستاده که به داوس صحرا معروفه نکته‌ای رو مطرح کرده که اون هم اهمیت داره و گفته چتر امنیتی امریکا مانند گذشته نیست و خلاصه مفهوم موم نوشته او اینه که تأمین امنیت کشورهای خلیج فارس در برابر نفت دیگه اولویت امریکا نیست و نفت برای امریکا با توجه به

announcement and met with Mr. bin Salman. On the other hand, Mr. Tom Barrack, the US ambassador to Turkey and US special envoy for Syria and Iraq, in a piece he sent to the Qatar security conference, known as "Davos in the Desert," raised a point that is also important. He said America's security umbrella is not what it used to be. In short, the gist of his piece is that ensuring the security of the Persian Gulf countries in exchange for oil is no longer America's priority, and as for oil, given America's

13:31 افزایش تولیدش و بعدم در میان مدت کاهش ارزش به اصطلاح استراتژیک نفت باعث میشه که امریکا دیگه به آب و آتیش نزنه برای حفظ حفظ امنیت این کشورها ضمن اینکه در جنگ خلیج فارس و با ایران دیده شد که ارتش کلاسیک امریکا اساساً برای تأمین امنیت در مقابل پهباد و موشک‌های ارزون قیمت و این‌ها خیلی هم کاری از دستش برنمیاد و این کشورهای خلیج فارس باید که خودشون یک فکری برای خودشون بکنن در واقع معادلات استراتژیک منطقه داره به هم می‌خوره و

increased production, and then in the medium term the decline in the so-called strategic value of oil, America will no longer go to any lengths to protect the security of these countries. Besides, in the Persian Gulf war with Iran it was seen that America's conventional military basically cannot do much to provide security against drones and cheap missiles and the like, and these Persian Gulf countries must think of something for themselves. In fact, the strategic equations of the region are being upended and

14:20 جابهجا داره میشه به هر صورت در این مسئله دریادار مکریون که از چهره‌های شاخص نظامی امریکاست و بازنشسته شده مقاله مفصلی هم در مجله فارن افرز دیروز منتشر کرده که من در برنامه‌های آینده بهش می‌پردازم و او اساساً از یک منظر استراتژیک و کلان نگاه کرده که کاربرد قدرت نظامی امریکا در مسائل سیاسی محدودیت داره و باید امریکا اساساً تجدید نظر کنه به امید پیروزی ایران و ایرانی

reshuffled. In any case, on this issue, Admiral McRaven, one of America's prominent military figures, now retired, published a lengthy article in Foreign Affairs magazine yesterday, which I will address in future programs. He looks at it from a broad strategic perspective, arguing that the use of America's military power in political matters has limits and that America must fundamentally rethink. Hoping for the victory of Iran and Iranians.