Realism and regime change in Iran/ By Michael Gerson /February 3, 2010
This page reproduces only the opening of a column by Washington Post columnist Michael Gerson, republished elsewhere, from February 2010. Gerson argues that realists and idealists in foreign policy are beginning to converge on Iran. Realists care only about a regime's external conduct, while idealists hold that internal repression shapes external aggression. U.S. policy emerges from a compromise between the two. The excerpt is cut short and does not mention Sazegara or his views.
Summary written with AI. The full article belongs to Washington Post.
واقع‌گرایی و تغییر رژیم در ایران
این صفحه بخش کوتاهی از ستونی به قلم مایکل گرسون، ستون‌نویس واشنگتن پست، است که در فوریه ۲۰۱۰ منتشر و در سایتی دیگر بازنشر شده است. نویسنده می‌گوید وقتی واقع‌گرایان و آرمان‌گرایان در سیاست خارجی بر سر یک سیاست به هم نزدیک شوند، این امر معنادار است، و چنین همگرایی‌ای درباره ایران در حال شکل‌گیری است. به گفته او، واقع‌گرایان تنها رفتار خارجی یک حکومت را برای آمریکا مهم می‌دانند، اما آرمان‌گرایان معتقدند ماهیت داخلی و سرکوبگر یک حکومت سرانجام رفتار خارجی آن را تعیین می‌کند و گسترش دموکراسی به سود منافع آمریکاست. سیاست خارجی آمریکا از سازش میان این دو دیدگاه شکل می‌گیرد. متن موجود ناقص است و در آن نامی از سازگارا یا دیدگاه‌های او نیامده است.
خلاصه به فارسی، تهیه‌شده با هوش مصنوعی. متن کامل متعلق به ناشر اصلی است و از دکمه بالا در دسترس است.