Changing the Constitution Is the Only Democratic and Non-Violent Way to Transform Iran
Sazegara's written answers in the sixth issue of Gozaar, which focused on Iran's constitution and the rule of law. Mehrdad Mashayekhi and Hormoz Hekmat answered the same questions. He argues that Article 177 leaves any constitutional revision to the Supreme Leader, whose unaccountable power is the core problem. Change must therefore come from outside the constitution. He calls for non-violent civil disobedience, backed by international pressure, to force a genuine, internationally monitored referendum on the constitution.
Summary written with AI. The full article belongs to the outlet that published it.
تغییر قانون اساسی تنها راه دموکراتیک و مسالمت‌آمیز برای دگرگونی ایران است
این متن پاسخ‌های محسن سازگارا به پرسش‌های ششمین شماره نشریه «گذار» (بهمن ۱۳۸۵) است. این شماره به قانون اساسی و حاکمیت قانون در ایران اختصاص داشت و همین پرسش‌ها از مهرداد مشایخی و هرمز حکمت نیز پرسیده شد. سازگارا توضیح می‌دهد که بنا بر اصل ۱۷۷، هر بازنگری در قانون اساسی، از آغاز تا شکل نهایی، در اختیار رهبر است. به نظر او مشکل اصلی، اختیارات نامحدود و پاسخ‌گو نبودن رهبر است. از این رو اصلاح قانون اساسی از درون آن ممکن نیست و تنها با فشار گسترده مردم از راه نافرمانی مدنی، همراه با حمایت جامعه جهانی، می‌توان رهبر را به عقب‌نشینی واداشت. هدف محوری این فشار باید برگزاری همه‌پرسی واقعی درباره قانون اساسی زیر نظر ناظران بین‌المللی باشد.
خلاصه به فارسی، تهیه‌شده با هوش مصنوعی. متن کامل متعلق به ناشر اصلی است و از دکمه بالا در دسترس است.